Fyodor Dolokhov – the Bad Guy from War and Peace

Tolstoy loosely based the character of Fyodor Dòlokhov in War and Peace on his cousin, Fyodor “the American” Tolstoy, who was in his time notorious throughout Russia. A careless and hot-headed guy, who fought duel after duel, had a serious gambling addiction and cheated with cards as if his life depended on it. I wrote about him on my blog here.

The Tough Guy

Dòlokhov we get to know as a rather tough guy, who lives with the rich Anatole Kurágin. Dòlokhov himself has no money or connections and appears to take advantage of Anatole. Tolstoy, however, leads the reader to believe that without Dòlokhov, Anatole would be boring and uninteresting, and that as such, Dòlokhov is the one being used. (Tolstoy frequently uses this method of inversion with great success, it makes his characters real and convincing, think of Nicholas rescuing Mary, which turned out to be Mary rescuing Nicholas). Dòlokhov takes advantage of his other friends and fellow officers by cheating with cards.

 

Nonetheless Dòlokhov is greatly admired in this circle of young rich men and officers for his courage, the way he holds his liquor, his dare and his carelessness. He lives his life without giving a shit what other people think, and who wouldn’t want to do that? In short, a party in St Petersburg wasn’t a party without Dòlokhov.

The Officer

In the army Dòlokhov does well because of his courage, but his recklessness earns him several downgrades from his rank as officer.

 

“As if tired of everyday life he had felt a need to escape from it by some strange, and unusually cruel, action.”

 

Pierre Bezúkhov considers Dòlokhov his friend too, and lets himself be seduced by him. Later, after rumours of an affair with his wife Hélène, he sees him as a ruthless murderer, who takes pleasure in hurting other people, precisely because they have been (too) good to him. Because of that (an affair wasn’t generally a good enough reason to challenge someone) Pierre challenges Dòlokhov to a duel.

Although Pierre has never before fired a gun and Dòlokhov has had plenty of experience, Dòlokhov ends up seriously injured after the duel. Years later, on the eve of the Battle of Borodino, the two meet again. Apparently Dòlokhov has understood what the rest of the world didn’t: Pierre is not to be taken for a fool. He asks Pierre to forgive him.

Fyodor “the Persian” Dòlokhov

Like the American, Dòlokhov disappears from Russia for a while. When he returns he is dressed as a Persian and wild rumours of his actions in Persia circulate.

The Cheater

It is the people who are good to Dòlokhov who bring out the worst in him. The young and naive Nicholas Rostòv adores him, but Dòlokhov makes him lose 43.000 roubles, cheating him with cards. Dòlokhov had set the number 43 in advance, as that was the sum of his and Sonya’s ages. He had asked Sonya to marry him, but she declined because she was in love with Nicholas. After Nicholas loses terribly the Rostòvs get into serious financial trouble.

The Bastard

Years later the youngest Rostòv, Petya, by now also an officer, has a fatal meeting with Dolokhov. He too admires him no end. His hunger for action in the war against Napoleon is enormous, and he is convinced that he will find it there where Dòlokhov is. Against all orders he hurtles himself into a gunfight to prove to Dòlokhov that he is a real man. He gets shot by the French and Dòlokhov’s cold reaction is merely “Done for!”, as if the utterance of these words afforded him pleasure. And so, once more, the Rostòv family becomes the victim of the ruthless Dòlokhov.

 

Fyodor “the American” Tolstoy married his gypsy girl, paid a high price for his crimes and led a quiet life ever since. If the same can be said of Fyodor “the Persian” Dòlokhov, we will never know.

 

 

Book: War and Peace from Tolstoy

Photos: the BBC and liveinternet.ru

Denisov – the good guy from War and Peace

 

Fjodor Dolochow – De slechterik in Oorlog en Vrede

Tolstoj zou het karakter van Dolochow in Oorlog en Vrede gebaseerd hebben op zijn neef, de in zijn tijd in heel Rusland beruchte Fjodor 'de Amerikaan' Tolstoj. Over de Amerikaan heb ik hier ( http://wp.me/p5zzbs-2j ) al eens het een en ander geschreven. Een roekeloze en opvliegende vent, die talloze duels uitvocht en gokverslaafd was. Ook hij speelde vals bij het kaarten.

De Stoere kerel

Dolochow leren we kennen als een behoorlijk stoere kerel, die bij de rijke Anatole Koeragin inwoont en van hem profiteert, terwijl hij zelf geen middelen en connecties heeft. Tolstoj wekt echter sterk de indruk bij de lezer dat Anatole zonder Dolochow maar een saaie kerel zou zijn, en dat Dolochow eigenlijk vindt dat Anatole van hem profiteert (een kunstgreep die Tolstoj vaker met succes toepast, denk maar aan Nikolaj die Marja redt, terwijl later blijkt dat zij hem gered heeft). Door vals te spelen met kaarten verdient Dolochow niet alleen wat bij, maar licht hij ook nog eens zijn andere vrienden en collega officiers op.

Desalniettemin wordt Dolochow algemeen bewondert om zijn durf, zijn vermogen om te drinken zonder dronken te worden, zijn waaghalzerij en vooral zijn achteloosheid. Hij trekt zich van niets en niemand wat aan, en wie zou dat diep in zijn hart ook niet willen? Kortom, een drinkgelag in Sint Petersburg is niet compleet zonder Dolochow.


De Officier

Ook in het leger doet Dolochow het goed door zijn roekeloosheid, maar die zelfde roekeloosheid bezorgt hem ook diverse degradaties.

 

“Hij kijkt alsof hij moe van het alledaagse leven is en alsof hij eraan moet ontsnappen door een of andere ongewoon wrede daad.”

 

Pierre Bezoechow beschouwt Dolochow eerst als vriend, ook hij laat zich door hem verleiden. Pas later, na de geruchten over een affaire met zijn echtgenote Hélène, ziet hij in hem een gewetenloze moordenaar, die er genoegen in schept andere mensen pijn te doen, juist omdat die mensen te goed van vertrouwen naar hem toe geweest zijn. Precies daarom (een affaire werd destijds niet echt beschouwd als voldoende reden voor een duel) daagt Pierre Dolochow uit voor een duel. Hoewel Pierre nog nooit een pistool afgeschoten heeft en Dolochow een ervaringsdeskundige is, raakt Dolochow ernstig gewond. De twee zien elkaar pas weer jaren later aan de vooravond van de Slag bij Borodino. Blijkbaar heeft Dolochow toch wel begrepen, wat de rest van de wereld niet begreep, namelijk dat er met Pierre niet te spotten valt. Hij vraagt Pierre vergiffenis.

Fjodor “de Pers” Dolochov

Net als de Amerikaan verdwijnt Dolochow een poosje uit Rusland. Hij komt terug in Perzische kledij en de wildste geruchten over zijn acties in Perzië doen de ronde.

De valsspeler

Juist de mensen die goed voor hem zijn, brengen het slechtste in Dolochow naar boven. Zo ook de jonge en naïeve Nikolaj Rostow, die hem enorm bewondert, en die hij daarna met het kaarten 43.000 roebel laat verliezen. Dat getal had Dolochow van te voren bepaald, omdat dat de leeftijden van hem en Sonja (zie) bij elkaar opgeteld zijn. Hij had Sonja ten huwelijk heeft gevraagd, maar zij wees hem af omwille van Nikolaj. Door de kaartschuld raakt de familie Rostow in ernstige financiële problemen.

De meedogenloze

Jaren later komt ook de jongste van de Rostow familie, Petja, inmiddels officier, in aanraking met Dolochow. Ook hij bewondert hem mateloos. Petja's honger naar actie in de oorlog tegen Napoleon is gigantisch en hij is ervan overtuigt dat de actie plaatsvindt waar Dolochow is. Alle orders en adviezen in de wind slaand, stort hij zich in een vuurgevecht om aan Dolochow te bewijzen dat hij een echte man is. Hij wordt doodgeschoten door de Fransen en Dolochow's koele reactie is “morsdood!”, alsof het uitspreken van dat woord hem plezier verschafte. En zo is de sympathieke familie Rostow wederom het slachtoffer van de meedogenloze Dolochow.

 

Fjodor, 'de Amerikaan', Tolstoj trouwt uiteindelijk met zijn zigeunermeisje en betaalt een hoge prijs voor zijn wandaden, en doet het daarna rustig aan. Of het Fjodor, 'de Pers', Dolochow ook zo vergaan is, zullen we nooit weten.

 

 

Oorlog en Vrede van Tolstoj

Foto's van de BBC en liveinternet.ru

 

Love in War and Peace 2

The rise and fall and rise of Countess Nataly (Natásha) Ilyinichna Rostóva

Natásha. Out of all 580 characters she captivates us perhaps the most. Although Tolstoy depicts her as particularly sweet and attractive, she devours no less than four men in the course of her young life. The reader experiences a whole range of emotions with her. Now you're shouting out loud to her and in the next book you're reaching for the tissues. Natásha. Such a character!

Boris

Her first love at the age of thirteen is Boris Drubetskoy. The love evaporates when Boris is at the front.

Prince Andrey

In 1808 she meets Prince Andrey Nikolayevich Bolkonski (an at least ten years older widower, who's wife Lise died giving birth) for the first time. At Natásha's first important ball in 1809 they dance together and Andrey is charmed by her. They get engaged, but Andrey's father insists they wait a few years before they get married. Andrey has to go back to the army and leaves Natásha alone for an indefinite period.

Anatole Kurágin

Then we come to the bit that upsets us the most: in a turn of events least expected, Natásha lets herself be seduced by that obnoxious Anatole Kurágin. Our dear, sweet, honest Natásha!

Anatole has seen Natásha for the first time at that same important ball and looks at her “as one looks at a wall”(!). Countess Hélène Bezúkhov (Pierres unfaithful wife, also suspected of incestuous relations with Anatole) introduces Anatole to the still happily engaged Natásha in 1811. Anatole immediately makes it clear to her that he finds her attractive and wants to start an affair with her.

With help from scoundrel Dòlokhov, Anatole decides to abduct Natásha. He tells her that they will get married, even though that is impossible, because he is already married, but only (Count) Pierre (Bezukhov) and Dòlokhov know that. In a fit of complete and utter insanity Natásha agrees to this idiotic plan and breaks off her engagement with Andrey. Because she knows very well that her family would has different opinion about Anatole, she keeps it a all secret. Anatole, meanwhile, obviously only wants to sleep with her.

Dumbfounded. Yes, I wasn't Andrey's biggest fan either. He comes across as rather arrogant. But they were in love, and Natásha appeared to have a positive effect on him, while she became more serious.

Thanks to Sonya, Anatole is found out. When Pierre hears about it, he gets so angry that he gives both his wife and Anatole a piece of his mind. He sends Anatole to St Petersburg and tries to keep the scandal in Moscow to a minimum.

Reunion with Andrey

Natásha is ill (depressed) for a long time and Andrey becomes his former satirical self again. In 1812 he gets seriously wounded in action and fate reunites him with Natásha. She looks after him and the two of them still have feelings for each other. Soon they are dreaming of a future together again. It is not to be, Andrey dies and again Natásha is alone and heartbroken.

“When she smiled doubt was no longer possible, it was Natásha and he loved her.”

Luckily Pierre returns in 1813. He has been through the wars in every sense (imprisoned and Hélène has died from an abortion). The moment he sees Natásha again he feels certain that she is the one and he wants to marry her as soon as possible. For Natásha too life gets it's meaning back again. They get married and live happily ever after.

Why?!

So why did Natásha allow herself to be seduced by that repulsive Anatole?! Already in the beginning Andrey warns Pierre about the Kurágins. Undoubtedly he has also mentioned his feelings to Natásha. When Pierre asks Natásha if she loved Anatole, she has no answer. Apparently Natásha, of whom Tolstoy says more than once that her intuition is infallible, was completely blinded by the attention she got from Anatole. She was after all still very young, and probably got tired from all that waiting (she had to wait for a very long time, not knowing even if he was still alive) for Andrey, whereas Anatole offered her excitement.

But there is also a prosaic explanation: if Pierre and Natásha, who liked each other from the start, had gotten married without any further obstacles, War and Peace would not be the wonderful, all-embracing and compelling novel it is now.

 

Photos from the BBC

War and Peace by Tolstoy, of course!

 

Liefde in Oorlog en Vrede 2

Het turbulente liefdesleven van Gravin Natalie (Natasja) Iljinitsjna Rostowa

 

Natasja. Van alle 580 personages spreekt zij misschien wel het meest tot de verbeelding. Hoewel ze bijzonder sympathiek en aantrekkelijk wordt neergezet door Tolstoj, verslindt ze maar liefst vier mannen in de loop van haar jonge leven. De lezer doorloopt met haar een heel scala aan emoties en roept het regelmatig uit van verbazing, om een boekdeel later weer naar de zakdoeken grijpen. Natasja. Wat een heldin!

Op haar dertiende (in 1805) is Natasja verliefd op Boris Droebetskoj, een vriend van haar broer Nikolaj. Een onschuldige kalverliefde die vanzelf over waait als Boris naar het front vertrekt.

Vorst Andrej Bolkonski

 

In 1808 ontmoet ze de minstens 10 jaar oudere Vorst Andrej Nikolajevitsj Bolkonski (weduwnaar, zijn vrouw Lise stierf in het kraambed) voor het eerst. Nadat ze op Natasja's eerste grote bal (in 1809) samen gedanst hebben, is hij bijzonder gecharmeerd van haar en spoedig verloven ze zich. Op aandringen van de vader van Andrej wachten ze nog een paar jaar met het huwelijk. Ondertussen vertrekt Andrej weer naar het front.

 

En dan komt het stuk waar iedereen het meest van gechoqueerd is: Natasja laat zich door Anatole Koeragin verleiden in een plotwending die niemand aan ziet komen. Onze mooie, lieve, eerlijke Natasja!!

Anatole Koeragin

 

Anatole ziet Natasja voor het eerst op datzelfde eerste grote bal en hij kijkt naar haar “zoals men naar een muur kijkt”(!). In 1811 stelt Hélène Bezoechow (de ontrouwe vrouw van Pierre en bovendien verdacht van een incestueuze relatie met haar broer Anatole, ja) Anatole aan de nog altijd gelukkig verloofde Natasja voor. Anatole laat overduidelijk aan Natasja merken dat hij haar aantrekkelijk vindt en wil een affaire met haar beginnen.

 

Met behulp van slechterik Dolochow besluit Anatole Natasja te schaken. Hij maakt haar wijs dat ze zullen trouwen, terwijl dat helemaal niet kan, want hij is al getrouwd, iets wat alleen Dolochow en (Graaf) Pierre (Bezoechow) weten. In een vlaag van wat niet anders dan totale verstandsverbijstering gezien kan worden, gelooft Natasja de praatjes van Anatole. Omdat ze dondersgoed weet dat haar familie heel anders over een huwelijk met Anatole denkt, houdt ze alles geheim en gaat ze akkoord met het idiote plan van Anatole, die er alleen maar op uit is om haar in bed te krijgen.

 

Totaal ongeloof. Ok, ik was ook niet weg van de norse Andrej. Maar goed, ze waren verliefd en Andrej leek bij Natasja inderdaad zachter te worden, terwijl Natasja volwassener werd.

 

Dankzij Sonja wordt Anatole tegengehouden. Pierre is zo boos als hij ervan hoort dat hij zowel zijn vrouw als Anatole ervan langs geeft. Hij stuurt Anatole Moskou uit en doet zijn uiterste best het schandaal te beperken.

 

Terug naar Andrej

 

Natasja wordt langdurig ziek (depressief) en Andrej wordt weer zijn oude norse zelf. In 1812 raakt Andrej ernstig gewond en het lot herenigt hem met Natasja. Zij gaat voor hem zorgen en de twee blijken nog steeds van elkaar te houden, en dromen weer van een toekomst samen. Weer slaat het noodlot toe. Andrej sterft en Natasja is weer alleen en verteerd door verdriet.

 

Toen zij glimlachte, was er geen twijfel meer mogelijk: het was Natasja en hij hield van haar.

 

Gelukkig komt in 1813 Pierre weer in beeld. Ook hij heeft het nodige meegemaakt (hij was gevangen genomen en Hélène is overleden aan de gevolgen van een abortus). Maar op het moment dat hij Natasja weer ziet is hij overtuigd van zijn liefde voor haar en wil hij niets liever dan met haar trouwen. Ook voor Natasja krijgt de wereld weer kleur en ze trouwen en leven nog lang en gelukkig.

 

Waarom heeft Natasja zich door die vreselijke Anatole laten verleiden? Al in het begin waarschuwt Andrej Pierre voor de Koeragins. Hij zal dat ongetwijfeld Natasja ook gewaarschuwd hebben. Als Pierre Natasja vraagt of ze van Anatole hield, kan ze geen antwoord geven. Natasja, van wie Tolstoj meer dan eens zegt dat ze een feilloze intuïtie heeft, lijkt totaal verblind door zijn aandacht geweest te zijn. Maar goed, ze was nog heel jong, en waarschijnlijk werd al dat wachten op Andrej haar te veel.

 

En dan is er nog een prozaïsche reden: Als Natasja en Pierre, die elkaar vanaf het eerste moment sympathiek vonden, zonder verdere obstakels met elkaar getrouwd waren, zou Oorlog en Vrede niet het prachtige, alomvattende en meeslepende boek zijn dat het nu is!

 

 

Foto's van de BBC

 

Oorlog en Vrede van Tolstoj, natuurlijk!

 

Love in War and Peace 1

 

“Heaven only knows where we are going, and heaven only knows what is happening to us – but it is very strange and pleasant, whatever it is.”

The Troika Ride

My absolute favourite scene in War and Peace (book 7, chapters 9-13) is the exhilarating troyka drive that the young Rostovs make at Christmas. This scene is described so well that you can actually hear the bells of the troika, and the irons of the sleigh swishing through the fresh snow. It's so full of life and it comes to life so well, perhaps only Tolstoy can achieve that.

A Kiss

In the next scene Nicholas Rostov seals his love for his (full!) cousin Sonya with a kiss. Sonya, who is dressed up as a Circassian, with black eyebrows and moustache, looks more attractive and sweeter than ever. Nicholas sees her in a new light and he can't get enough of her, he keeps looking back at her beaming face with those black eyebrows and that moustache, framed by a big fur collar. He is definitely convinced that Sonya is his future wife and happiness.

Mary

And yet it doesn't end up like that; Nicholas marries Mary. Excuse me?! A few weeks ago I went to sleep peacefully because Sonya and Nicholas were going to be happily married and now all of a sudden he's going to marry Mary? How?! Nicholas and Sonya belong together!

Prince Charming

Nicholas meets Mary for the first time on the estate that she has very recently inherited from her father. She needs to escape from the French, who are invading Russia, and rapidly approaching her estate. But her staff is unwilling to help their new mistress. She is at her wits' end when completely coincidentally Nicholas arrives. He rescues her and naturally becomes her Prince Charming.

There is however a small obstacle. It was apparently no problem for full cousins to get married in 19th century Russia, but siblings-in-law was a different story. And Nicholas' sister Natásha had been engaged to Mary's brother Andrew. She had broken off the engagement and tried to elope with Anatole, which was luckily prevented by our sweet Sonya. But now Andrew had been seriously injured in the war and Natasha was looking after him, and their love was blossoming again.

Andrew dies, and after several complications Nicholas and Mary get married. They settle down on Mary's estate, with his mother and Sonya! That sweet Sonya! She accepts her fate and becomes a favourite aunt for the future children, not unlike Tolstoy's own favourite aunt Toinette.

Mary or Sonya

The marriage works surprisingly well. Nicholas may have saved Mary, but she has saved him too. Thanks to her fortune the whole Rostov family has been saved. Sonya could not have done that. But still, the reader is left with the feeling that Nicholas would have been happier with Sonya. On more than one occasion Tolstoy tells us that Nicholas can easily imagine a happy future with Sonya, their relationship is entirely natural, whereas his feelings for Mary needed time to grow.

In a way it was easier for Mary to present herself as a suitable marriage candidate, thanks to her title and money. Sonya had no money of her own and was completely dependant on the Rostovs. On top of that Nicholas' mother was against their marriage and Sonya was torn between loyalty towards the family as a whole and her profound love for Nicholas. It is only when the traditional roles are reversed, when she is wearing trousers and Nicholas is wearing a dress, that she dares to fully give in to her passion. Unfortunately the war interferes and Nicholas meets Mary.

 

War and Peace by L.N.Tolstoy

Quote by Nicholas

Photo from the BBC, Sonya, Nicholas and Natasha

 

Liefde in Oorlog en Vrede 1

“Die Circassiër met dat snorretje ken ik niet, maar ik vind haar het allerliefst.”

De Tocht met de Trojka

Absoluut mijn favoriete scène in Oorlog en Vrede (boek 7, hoofdstuk 9-13) is de razendsnelle tocht in de trojka die de jonge Rostovs met kerst maken. Deze scène zit zo verschrikkelijk goed in elkaar dat je de bellen van de trojka hoort rinkelen, de ijzers van de slee door de verse sneeuw hoort zoeven en je de briesende paarden voor je ziet draven. Zo vol levensvreugde, dat kan alleen maar Tolstoj zijn.

De Kus

In de hierop volgende scène bezegelt Nikolaj zijn liefde voor zijn (volle!) nicht Sonja met een kus. Sonja, verkleed als een Circassiër, met zwarte wenkbrauwen en snor, ziet er liever en knapper uit dan ooit. Hij ziet haar in een nieuw licht, sterker nog, hij krijgt er geen genoeg van en kijkt telkens weer verbaasd naar dat stralende gezichtje met die zwarte snor en wenkbrauwen door een dikke bontkraag omlijst. Hij weet het heel zeker, dit is de vrouw waar hij mee gaat trouwen en gelukkig worden.

Marja?

Toch loopt het allemaal anders af. Nikolaj trouwt met Marja. Excusez-moi?! Een paar weken geleden ging ik nog met een gerust hart slapen, omdat Sonja een gelukkige toekomst met Nikolaj tegemoet kon zien en nu gaat Nikolaj opeens met Marja?! Nikolaj hoort bij Sonja!.

Nikolaj ontmoet Marja voor het eerst op haar landgoed, dat ze zeer onlangs van haar vader geërfd heeft. Ze wil aan de Fransen, die op dat moment Rusland binnentrekken, ontsnappen en naar Moskou vertrekken, maar het personeel weigert de kersverse landeigenares te helpen. Ze is totaal radeloos als Nikolaj zeer toevallig langs haar huis komt. Hij helpt haar en in een prins-op-het-witte-paard scenario wordt ze verliefd op hem.

Er is een kleine kink in de kabel. Mochten in het 19de eeuwse Rusland volle neef en nicht blijkbaar wel met elkaar trouwen, voor zwager en schoonzus gold dit niet. De zus van Nikolaj, Natasja, was verloofd geweest met de broer van Marja, Andrej. In een vlaag van verstandsverbijstering had Natasja haar verloving met Andrej afgebroken om met Anatole te trouwen. Dankzij onze lieve Sonja ging dat niet door. En nadat Andrej later zeer ernstig gewond geraakt was in de strijd tegen de Fransen, ging Natasja voor hem zorgen en bloeide de liefde weer op.

Nikolaj en Marja

Andrej sterft, en na (aardig) wat verwikkelingen trouwt Nikolaj met Marja. Ze gaan op Marja's landgoed wonen, mét zijn moeder én Sonja! Die lieve, trouwe Sonja! Ze schikt zich in haar lot en wordt een lieve tante voor de kinderen van Nikolaj en Marja, zoals Tolstoj's eigen lievelingstante Toinette.

Het huwelijk tussen Marja en Nikolaj slaagt wonderwel. Nikolaj heeft Marja gered, maar zij heeft hem ook gered, dankzij haar fortuin is de hele familie Rostov gered. Dat had Sonja niet kunnen doen. Toch hou je als lezer het gevoel dat hij met Sonja gelukkiger geweest zou zijn. Keer op leer vertelt Tolstoj ons dat Nikolaj zich het huiselijk geluk met Sonja goed kan voorstellen. De relatie met Sonja was vanzelfsprekend, terwijl de relatie met Marja tijd nodig had om te groeien.

De oorlog kwam er tussen

Gezien haar geld en titel was het voor Marja makkelijker om zich als een gelijkwaardige huwelijkspartner voor Nikolaj op te stellen. Sonja had zelf geen geld en was totaal afhankelijk van de familie Rostov. Nikolaj's moeder was daarom tegen dat huwelijk. Sonja werd verdeeld door loyaliteit naar de familie aan de ene kant en haar oprechte liefde voor Nikolaj aan de andere kant. Alleen als de rollen omgekeerd zijn, als zij de broek aan heeft en Nikolaj de jurk, durft ze toe te geven aan haar liefde. Maar de oorlog drijft ze weer uit elkaar en zorgt ervoor dat Nikolaj Marja ontmoet.

 

 

Oorlog en Vrede van L.Tolstoj

Quote van Nikolaj

Foto van de BBC, Sonja, Nikolaj en Natasja.

 

Komt er echt een incestueuze relatie voor in Oorlog en Vrede?

Het zal de liefhebber van Russische literatuur niet ontgaan zijn dat de BBC Oorlog en Vrede opnieuw verfilmd heeft. Direct na de eerste uitzending van de serie was er ophef op twitter: een incestueuze relatie tussen broer en zus Anatole en Hélène Koeragin?! Stond dat in het boek?!

Broer en zus in bed

Ik herinnerde me dat er inderdaad iets met ze aan de hand was en besloot het uit te zoeken. En ja hoor, de BBC heeft gelijk! Uiteraard vinden we in het boek geen seksscène tussen broer en zus, zoals het door de BBC in beeld gebracht werd, waar Hélène naakt in bed ligt en Anatole bij haar in bed klimt en haar kust en betast haar onder de lakens, maar het wordt door Tolstoj wel degelijk gesuggereerd.

Waarom Pierre toch met Hélène trouwt

Hoofdpersoon Graaf Pierre Bezoechow is sinds hij het grootste fortuin in Rusland heeft geërfd opeens een ideale huwelijkskandidaat. Vorst Wasili Koeragin, die niet heel rijk is, heeft drie kinderen: Hippolyte, Anatole en Hélène. Voor de mooie, maar domme Anatole en Hélène zoekt hij een rijke huwelijkspartner. Uiteraard is de onhandige Pierre een prima kandidaat, en met behulp van vriendin Anna Pawlowna wekt hij bij Pierre de suggestie dat hij met Zijn dochter zou moeten trouwen.

 

Pierre, die tot dan toe Hélène alleen maar als mooi, maar verder niets beschouwd had, is na een avond bij Anna Pawlowna opeens aan het twijfelen. Ze is inderdaad heel mooi, en hij had er nooit aan gedacht dat deze mooie vrouw van hem zou kunnen zijn. Vertwijfeld ligt hij wakker in bed. Maar ze is dom. En er was toch ook iets met haar? Hij herinnert zich een verhaal dat hij ooit gehoord heeft:

 

“Er is iets laags in het gevoel, dat zij bij me heeft gewekt, iets ongeoorloofds. Ik heb gehoord, dat haar broer Anatole op haar verliefd is geweest, en zij op hem, en dat er een hele reeks verwikkelingen uit zijn ontstaan, zodat Anatole op 't laatst werd weggestuurd.”

 

Toch sust hij zijn geweten, als iedereen voor dit huwelijk is, dan zal het toch wel een goed idee zijn. Ze trouwen en uiteraard blijkt het huwelijk al snel niets voor te stellen. Hélène houdt niet van Pierre en is alleen maar in haar titel en geld geïnteresseerd. Ze begint diverse affaires, met onder andere de ambitieuze Boris, waar Natasja verliefd op was, en met de slechterik Dolochow, waardoor Pierre zich genoodzaakt ziet Dolochow tot een duel uit te dagen. Na het duel is Hélène woedend op Pierre, hij heeft niets met haar affaires te maken. Ook Anotole is nog steeds in beeld:

 

“Anatole placht geld van haar te komen lenen en hij placht haar blote schouders te kussen. Geld gaf ze hem niet, maar ze liet zich kussen.”

Bevestiging door Aylmer Maude

In de Engelse vertaling maakt vertaler, biograaf en persoonlijke vriend van Tolstoj, Aylmer Maude, hier de volgende notitie: “In eerdere versies van Oorlog en Vrede maakte Tolstoj duidelijk dat de relatie van Hélène met haar broer niet onschuldig was. Hij heeft dit later veranderd zodat slechts de suggestie overbleef.”

 

Het is dus wel degelijk zo, en waarschijnlijk heeft Tolstoj vanwege de censuur het bij een suggestie gelaten. Er is geen sprake van een dader en een slachtoffer, en dat maakt het misschien wel extra sensationeel. Rust er niet een groter taboe op incest met instemming van beide partijen?

 

*****

 

-Foto van de BBC

-Oorlog en Vrede van Tolstoj vertaald door H.R. de Vries en de Engelse vertaling van Aylmer en Louise Maude

 

Is there really an incestuous relationship in War and Peace?

It won’t have escaped the attention of Russian literature fans that the BBC has made a brand new drama series based on War and Peace, currently airing on BBC1. Immediately after the first episode ended, there was a commotion on Twitter: an incestuous relationship between brother and sister Anatole and Hélène Kurágin?! Surely that wasn’t in the book!

Brother and sister have sex

As I seemed to remember that there was something the matter with them, I decided to investigate. And guess what.. the BBC is right! Obviously there is no sex scene between brother and sister in the book, unlike in the series, where Hélène is lying naked in bed, Anatole gets in bed with her, kisses her and touches her under the sheets, but Tolstoy nonetheless clearly suggests that something is going on.

Why Pierre marries Hélène

One of the main characters, Count Pierre Bezúkhov, is all of a sudden an ideal marriage candidate when he inherits the largest fortune in Russia. Prince Vasili Kurágin is short of money and wants to find a rich marriage partner for his youngest children, the both beautiful and stupid Anatole and Hélène. Obviously Pierre is the perfect candidate for Hélène. Together with his friend Anna Schérer he suggests to Pierre that he should marry his daughter.

Until then Pierre has never seen Hélène as anything else but a beautiful young woman. After the visit to Anna Schérer he suddenly sees her in a different light. Apparently this exquisite beauty could be his, Pierre’s, wife. He tosses and turns in his bed. But she’s stupid. And wasn’t there something wrong with her? He remembers a story he once heard:

“There is something nasty, something wrong in the feeling she excites in me. I have been told that her brother Anatole was in love with her and she with him, that there was a scandal and that’s why he was sent away.”

Nevertheless he puts his mind to ease. After all if everyone thinks this marriage is a good idea, why should he not marry her? They get married and of course it doesn’t take long before the trouble starts. Hélène doesn’t love Pierre, she’s only interested in her title and money. She has several affairs, with the ambitious Boris, that Natásha was in love with, and also with the notorious scoundrel Dólokhov. When Pierre find out he challenges Dólokhov to a duel. After the duel Hélène is furious with Pierre, why shouldn’t she have affairs, it’s none of his business. And Anatole is still in the picture too:

“Anatole used to come to borrow money from her and used to kiss her naked shoulders. She did not give him the money, but she let herself be kissed.”

There is another hint of incest concerning the brother and sister. Hélène has invited a famous French actress to her house to recite some French verses. About the guilty love of a mother for her son. During this soirée Anatole tries to seduce the confused Natasha again.

Aylmer Maude confirms it

Here translator, biographer and personal friend of Tolstoy, Aylmer Maude, makes the following note: “in the first drafts of the novel, Tolstoy made it plain that Hélène and her brother had been in guilty relations with one another, but afterwards he altered this so that only some hints remain.”.

Clearly Tolstoy really intended the incestuous relationship between Hélène and Anatole, but left only the suggestion because of the strict censure of the time. What makes it particularly peculiar is the fact that it takes place with mutual consent.

*****

-Photo from the BBC

-War and Peace by Tolstoy, translated by Aylmer Maude